26 Günlük Anne

Standard

Öyleydi böyleydi derken hamileliğin de sonuna geldik ve 27 Aralık 2015’te Arya geldi. 

Ben tam umudu kesmişken 2015’in sonuna yetişti minik kızım. 

Hamilelik 9 ay, sonlara doğru ne kadar bunaltmış olsa da sayılı gün geçiyor. Ama annelik ömür boyu. Artık Arya hep hayatımızda. Şimdi çok küçük. Ama o da büyüyecek, bizi beğenmediği zamanlar gelicek, yeri gelicek bizi üzücek, kalbimizi kırıcak, belki de üzmez tatlı bir koz olur:) Ama yok kesin üzer biz herşeye hazırlıklı olalım:) 

İnsanın hayatında çok büyük bir değişiklik yani anne/baba olmak. Özellikle de anne olmak. Çok güzel tarifsiz bir duygu. Ama yenidoğan bir bebeğe bakmak da bir o kadar zor. Günlerce evden dışarı çıkmamak, hayatını ona adamak demek. Yalnız kalmak istemiyorum ben. Hep yanımda birileri olsun istiyorum. Annem olsun, arkadaşlarım olsun, bana yardımcı olan birileri olsun istiyorum. Kar yağmasın istiyorum. Kar yağmasın ki birileri gelebilsin. Oğuzhan eve erken gelsin istiyorum. Arya’nın akşam delirme saatinde yalnız olup da elim ayağım dolaşınca o ağlıyor, ben ağlıyorum. O kadar minik ki ona birşey olmasından çok korkuyorum. Kısacası ben anneliğe yeni yeni alışıyorum:) 

Umarım git gide kolaylaşan güzel günler bizi bekliyordur:) 

  

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s